กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 152: ค้นพบความลับของเกาเจี้ยน
ไอ้สารเลวนี่ระแวดระวังเกินไปแล้ว ทำเอาฉันโมโหจนอดด่าออกมาไม่ได้
เกาเจี้ยนก็สมควรถูกด่าจริง ๆ
เขายังระวังฉันด้วย ทำเอาฉันหงุดหงิดสุด ๆ
เกาเจี้ยนพูดด้วยรอยยิ้มว่า “เฉินเฟย ในคอมพิวเตอร์ของฉันมีแต่ความลับของบริษัทจริง ๆ นายดูไม่ได้หรอก เลิกดูเถอะ”
“คิดว่าฉันอยากดูรึไง?” ฉันบ่นด่าไปพลางเดินออกมา
แล้วกลับไปนั่งบนโซฟา
แต่ในใจกำลังคิดอยู่ว่าจะเอารหัสผ่านคอมพิวเตอร์ของเกาเจี้ยนมาได้ยังไง
ถ้าไม่มีรหัสผ่าน ก็เอาข้อมูลในคอมพิวเตอร์ออกมาไม่ได้
แต่เกาเจี้ยนระวังตัวขนาดนี้ เขาไม่มีทางยอมให้ฉันเห็นตอนกรอกรหัสผ่านแน่ ๆ