กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 110: การปฏิบัติสองมาตรฐาน
ทั้งที่ตัวเองทำผิดถึงขนาดนั้น แต่พ่อแม่กลับไม่พูดตำหนิเธอสักคำ ชั่วขณะนี้สวี่ป๋ายอวิ๋นยิ่งรู้สึกว่าตัวเองทำตัวเลวมาก
ทั้งที่พ่อแม่รักและหวังดีกับเธอแท้ ๆ แต่เธอกลับคิดว่าพ่อแม่ไม่เข้าใจเธอ
สวี่ป๋ายอวิ๋นกลั้นน้ำตาไม่อยู่ โผเข้าไปกอดพ่อ “พ่อคะ หนูผิดไปแล้ว ต่อไปหนูจะไม่ทำแบบนั้นอีก”
สวี่เหว่ยถอนหายใจเฮือกใหญ่ “อย่างที่แม่พูดนั่นแหละ มันผ่านไปแล้ว อย่าคิดมากอีกเลย”
“ลูกกลับมาแล้ว ครอบครัวเราก็ได้กินข้าวพร้อมหน้ากันสักที นี่เป็นเรื่องดีไม่ใช่เหรอ”
เกาเจี้ยนเอาแต่คุยกับสวี่เหล่ย
ส่วนสวี่หรูอวิ๋นก็ช่วยแม่วุ่นอยู่ในครัว
มีแค่ฉันที่ไม่รู้ว่าควรทำอะไร