บทที่ 111: นายพิเศษมาก

บทที่ 111: นายพิเศษมาก

“เฉินเฟย นายรู้ได้ยังไงว่าแม่ทำสร้อยคอทองคำหาย?” สวี่หรูอวิ๋นเข้าใจความหมายของฉันทันที จึงรีบช่วยรับมุกต่อ

ฉันพูดว่า “ที่คอของคุณแม่มีรอยจากสร้อย แต่ตอนนี้กลับไม่ได้ใส่สร้อยอยู่ งั้นก็ต้องทำหายแน่ ๆ ลูกพี่ เรื่องนี้นายทำไม่ถูกนะ เขาว่ากันว่าลูกเขยก็เหมือนลูกชายครึ่งหนึ่งไม่ใช่เหรอ? ทำไมจำได้แค่ซื้อเหล้าเหมาไถ แต่ลืมซื้อสร้อยคอทองคำให้แม่ยายล่ะ?”

พูดจบ ฉันก็แค่นหัวเราะพลางมองเกาเจี้ยน

อยากอวดนักใช่ไหม? ฉันก็จะไม่ปล่อยให้นายสมหวังหรอก