บทที่ 109: กลับตระกูลสวี่

บทที่ 109: กลับตระกูลสวี่

“โห พี่เฟย พี่พูดจริงเหรอ?” จ้าวข่ายมองฉันอย่างไม่อยากเชื่อ

แม้พวกเขาจะทำตัวเป็นพี่เป็นน้องกับฉันมาตลอด แต่ในใจพวกเขามองฉันเป็นลูกพี่ ส่วนพวกเขาก็เป็นลูกน้องที่ทำงานให้ฉัน

เขาไม่เคยคิดเลยว่าสักวันหนึ่งจะได้แบ่งหุ้นในบริษัทกับฉันคนละครึ่ง

เวลานี้ จ้าวข่ายรู้สึกได้ถึงความสำคัญที่ฉันมอบให้ รวมถึงความผูกพันฉันพี่น้องอย่างลึกซึ้ง

ส่วนหลี่เจ๋อข่าย เฉาข่าย และเฝิงเทาก็ยิ่งไม่ต้องพูดถึง

ตอนแรกทั้งสามคนติดตามฉัน ก็แค่อยากมีข้าวกิน แล้วจะกล้าคิดถึงเรื่องหุ้นในบริษัทได้ยังไง?

ทุกคนต่างพากันเกลี้ยกล่อมให้ฉันใจเย็น