บทที่ 26: โฉมหน้าที่แท้จริง

บทที่ 26: โฉมหน้าที่แท้จริง

สวี่หรูอวิ๋นรีบกลับบ้าน และพบว่าทุกอย่างยังเหมือนเดิมกับตอนที่เธอออกไป ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงเลย

นั่นหมายความว่าเมื่อคืนนี้ ไม่ใช่แค่เธอกับฉันที่ไม่กลับบ้าน แม้แต่เกาเจี้ยนก็ไม่กลับมาเหมือนกัน

เมื่อรวมกับท่าทีอึกอักของเกาเจี้ยนในตอนเช้า สวี่หรูอวิ๋นจึงสงสัยว่าเกาเจี้ยนอาจแอบไปมีอะไรกับคนอื่นข้างนอก

เพียงแต่เธอไม่เข้าใจว่า คนสภาพอย่างเกาเจี้ยนยังจะไปมีอะไรกับคนอื่นข้างนอกได้ด้วยเหรอ?

นี่มันเหลือเชื่อเกินไปแล้ว

สวี่หรูอวิ๋นนั่งอยู่บนโซฟา พลางคิดถึงเรื่องต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นตลอดช่วงหลายวันที่ผ่านมา

ยิ่งคิด เธอก็ยิ่งรู้สึกว่า ถ้าเกาเจี้ยนแอบไปมีอะไรกับคนอื่นจริงก็ดีเหมือนกัน แบบนี้เธอจะได้ไม่ต้องรู้สึกผิดอีก