บทที่ 131

บทที่ 131

เซียวซิงเฉิน, ยวี่เซียน, เจียงหมีอู้ และซูเหมี่ยวเหมี่ยวต่างก็มีสีหน้าไม่อยากจะเชื่อพร้อมกับพยายามนึกย้อนความทรงจำอย่างหนัก

เซียวซิงเฉินกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก "พวกเราเคยแอบกินไก่ย่างตั้งแต่เมื่อไหร่กัน? ทำไมข้าถึงจำไม่ได้เลยสักนิด?"

"นั่นสิ ๆ" ซูเหมี่ยวเหมี่ยวเอียงหัวน้อย ๆ "ข้าก็จำไม่ได้เหมือนกัน"

ลู่เหวินเซิงอธิบายด้วยความใจเย็น "ก็ครั้งที่ท่านอาจารย์ทำไก่ย่างให้พวกเรากินเป็นครั้งแรกไงล่ะ นั่นคือไก่ย่างที่อร่อยที่สุดที่พวกเราเคยทานเลยนะ ต่อมาท่านอาจารย์ยังใช้เห็ดสังสารวัฏรุ่งโรจน์ร่วงโรยมาตุ๋นซุปไก่ให้พวกเรากินอีก ถึงจะอร่อยเหมือนกัน แต่ก็สู้ความหอมมันสีเหลืองทองของไก่ย่างในครั้งนั้นไม่ได้เลย"

เมื่อเด็ก ๆ ได้รับคำเตือนสว่างวาบ ดวงตาก็เปล่งประกายขึ้นพร้อมกันทันที

"อ๋อ! นึกออกแล้ว ไก่ย่างสีเหลืองทองครั้งนั้นนั่นเอง"

"ใช่ ๆ ๆ! มิน่าล่ะถึงได้อร่อยขนาดนั้น ที่แท้ก็คือหงส์ย่างนี่เอง"

"อยากกินหงส์เพลิงย่างอีกจังเลย..."

"ข้าก็ด้วย! ข้าก็ด้วย!"