กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 128
ติ๊งติ๊งติ๊ง
การโจมตีของเหล่าศิษย์สำนักชื่อหยานต่างตกลงบนโล่กระบี่จนหมดสิ้น เกิดประกายไฟสาดกระเซ็นหนาแน่น
เศษกระบี่นับไม่ถ้วนแตกสลายกลายเป็นผุยผงในการโจมตี แต่ทันทีทันใดก็มีเศษกระบี่อีกจำนวนมากเข้ามาทดแทน
พวกมันใช้ร่างที่แตกสลายในวาระสุดท้าย ทำหน้าที่ขั้นสุดท้ายของการเป็นกระบี่ นั่นคือการปกป้อง!
"นี่... นี่คืออะไรกัน" ศิษย์สำนักชื่อหยานผู้โจมตีตกใจจนต้องหยุดมือ มองดูฉากที่เหลือเชื่อนี้
เซียวซิงเฉินมองดูแนวป้องกันกระบี่ที่สั่นสะเทือน แตกสลายอย่างต่อเนื่องแต่ก็ควบแน่นขึ้นใหม่ไม่ขาดสาย มองดูเศษกระบี่เหล่านั้นที่รู้ทั้งรู้ว่าเป็นความตายแต่ก็ยังพุ่งเข้าใส่การโจมตีของศัตรูอย่างไม่ลังเล น้ำตาอุ่นไหลเอ่อออกมาในชั่วพริบตา
พลังวิญญาณในร่างของลู่เหวินเซิงที่เกือบแห้งเหือดกลับเดือดพล่านขึ้นมาอีกครั้ง
ในนัยน์ตาสีเงินของยวี่เซียนประกายน้ำตาระยิบระยับ เถาวัลย์เหี่ยวเฉาใต้ฝ่าเท้ากลับมาเติบโตใหม่อย่างปาฏิหาริย์
ซูเหมี่ยวเหมี่ยวเช็ดน้ำตา ใบหน้าเล็กเต็มไปด้วยประกายแห่งความเด็ดเดี่ยว