บทที่ 111

บทที่ 111

"ฟังให้ดี!" เซียวซิงเฉินก้าวไปข้างหน้าอย่างกะทันหัน แผ่นหลังเล็กยืดตรงแน่ว

เด็กน้อยอีกสี่คนสะดุ้งตัวยืดอกแขม่วท้องตามสัญชาตญาณทันที พร้อมกับตั้งท่าต่อสู้ที่พวกตนคิดว่าได้มาตรฐานและองอาจที่สุด แม้จะดูบิดเบี้ยวไปบ้าง แต่พกพาพลังกดดันมาเต็มเปี่ยม

เด็กน้อยทั้งห้าเมินเฉยต่อสีหน้าดุร้ายเหี้ยมเกรียมของหลี่หน้าบากทั้งสามคนโดยสิ้นเชิง แม้กระทั่งโม่เหยียนและเถี่ยเฟิงที่ส่งสัญญาณเตือนตาแทบถลนพวกเขาก็ไม่ชายตาแล

พวกเขายืนแปรขบวนเป็นรูปแถวเรียงหนึ่งอย่างรวดเร็วผิดปกติ

เซียวซิงเฉินเม้มริมฝีปากแน่น พยายามทำหน้าตาให้เคร่งขรึม เอ่ยเสียงดังว่า "เตรียมตัว——เริ่ม!"

จากนั้นเหล่าเด็ก ๆ ก็เริ่มประกาศศึกของตน

เซียวซิงเฉินใช้กำปั้นเล็กทุบพื้นด้วยท่าทางดุร้ายเหี้ยมเกรียม แผดเสียงคำรามว่า "ใครเห่าอยู่กันแน่!"

ฝ่ามือของลู่เหวินเซิงพ่นเปลวไฟลุกท่วม แววตาคมกริบ "ใครอยากโดนเผา?"

ปลายนิ้วของยวี่เซียนหมุนวนไอทมิฬ เอ่ยด้วยน้ำเสียงลึกล้ำ "ใครอยากลองชิมพิษ?"