บทที่ 108

บทที่ 108

"แปะ!"

หอยมุกดาราอายุร้อยปีขนาดเท่าอ่างล้างหน้าถูกพืชน้ำพามาส่งยังบริเวณน้ำตื้นริมฝั่ง

บรรดาเด็ก ๆ ส่งเสียงร้องเชียร์อย่างดีงาม ช่วยกันรุมลากมันขึ้นมาบนฝั่งอย่างแข็งขัน

"รีบเปิดดูเร็วเข้า" เจียงหมีอู้ร้อนใจเป็นที่สุด ชักกระบี่เหมันต์หนิงซวงออกมา แล้วใช้ปลายกระบี่แทงสอดเข้าไปในรอยต่อของเปลือกหอย ออกแรงงัดสุดกำลัง

เปลือกหอยส่งเสียงร้องประท้วง "เอี๊ยด" เบา ๆ ก่อนจะค่อย ๆ แง้มออก

รัศมีแสงสีฟ้าอ่อนผสมผสานกับประกายอบอุ่นนุ่มนวลของไข่มุกไหลทะลักออกมา ไข่มุกขนาดเท่ากำปั้นนอนสงบนิ่งอยู่บนผนังด้านในอันอ่อนนุ่ม แสงดาราที่หมุนวนอยู่บนพื้นผิวราวกับทางช้างเผือก สะท้อนใบหน้าเล็ก ๆ ทั้งห้าให้สว่างวาบสลับมืดมัว

"โห—" เด็กน้อยทั้งห้าส่งเสียงอุทานดังลั่นพร้อมกัน ดวงตาเปล่งประกายระยิบระยับ

"ใหญ่มาก! กลมมาก! สว่างมาก!" ดวงตากลมโตของซูเหมี่ยวเหมี่ยวเป็นประกาย สองมือเล็ก ๆ รองคาง เอ่ยพึมพำออกมาโดยไม่รู้ตัว "ถ้าท่านอาจารย์สวมใส่มัน จะต้องงดงามยิ่งกว่าเซียนหญิงในวังจันทราอย่างแน่นอนเจ้าค่ะ!"

คำพูดนี้โดนใจเด็กอีกสี่คนเข้าอย่างจัง งานภารกิจอะไรนั่นถูกโยนทิ้งไปไกลถึงนอกเก้าชั้นฟ้าในทันที