บทที่ 96

บทที่ 96

เบื้องบนท้องฟ้า ร่างสามสายแผ่กลิ่นอายทำลายล้างสวรรค์และปฐพีลอยเคว้งคว้างอยู่กลางอากาศ

แรงกดดันขั้นจำแลงเทพช่วงปลายอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ซ่านปกคลุมตระกูลเซียวในพริบตา

ผู้คนตระกูลเซียวที่เพิ่งหายใจหายคอได้จากแรงกดดันของยหวินเจี้ยนเยว่ กลับต้องมาถูกแรงกดดันที่เต็มไปด้วยจิตสังหารนี้กดทับจนอวัยวะภายในปวดร้าว ผู้มีตบะต่ำต้อยต่างกระอักเลือดออกทางทวารทั้งเจ็ดและหมดสติไปทันที

ผู้ที่มาเยือนคือเจ้าสำนักเทียนหยวน ซูฉิงเทียน ข้างกายเขาคือชายวัยกลางคนผู้มีใบหน้าบัณฑิตแต่แววตาดุดันคมกริบ ผู้อาวุโสสำนักเทียนหยวน หลินหลิงจือ และหลินซือซือที่ยืนอยู่ข้างหลินหลิงจือ

"ยหวินเจี้ยนเยว่!" ในแววตาของซูฉิงเทียนระเบิดความแค้นดั่งฟ้าถล่ม เสียงของเขาแหลมปนสะอื้นไห้ "นังปีศาจใจอำมหิต บุตรสาวของข้าเพียงแค่มีปากเสียงกับเจ้าเล็กน้อย เจ้ากลับลงมือทรามต่ำฆ่านาง นางยังเยาว์วัยนัก... เจ้ากล้าได้อย่างไร! เจ้าทำลงไปได้อย่างไร! วันนี้ข้าจะฉีกร่างเจ้าเป็นหมื่นชิ้น แล้วค่อยเหยียบย่ำสำนักเสวียนเทียนของเจ้าให้ราบคาบ เพื่อล้างแค้นล้างอายให้เหยาเอ๋อร์ของข้า!"

แววตาของยหวินเจี้ยนเยว่ชะงักไปชั่วขณะ แต่แล้วก็กลับคืนสู่ความสงบอย่างรวดเร็ว

ซูซินเหยาตายแล้วหรือ?

ในเนื้อเรื่องเดิม ซูซินเหยาคือหนึ่งในนางเอก เหตุใดจึงตายเร็วนักเล่า?

ในเมื่อเป็นนางเอก มิใช่ว่าควรมีรัศมีนางเอกหรอกหรือ?