บทที่ 94

บทที่ 94

"ไม่ เป็นไปไม่ได้..."

"นั่น... นั่นคือเสื้อผ้าจริงหรือ เป็นไปได้เช่นไร"

"เขาทำได้เช่นไรกันแน่"

ผู้คนตระกูลเซียวต่างยืนตะลึงงันมองดูร่างที่สูงโปร่งสวมเพียงชุดชั้นในของเซียวซิงเฉินในลาน สายตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและไม่อยากจะเชื่อ

ทว่าสิ่งที่ทำให้พวกเขาตกตะลึงยิ่งกว่า หรือเรียกได้ว่าสั่นคลอนสามัญสำนึกแห่งการบำเพ็ญเพียร กลับเกิดขึ้นตามมาติด ๆ

เซียวซิงเฉินผู้ถอดชุดอาคมแสนหนักอึ้งนั้นออก รู้สึกราวกับร่างกายไม่เคยเบาสบายเท่านี้มาก่อน

เขาสูดลมหายใจเข้าลึกโดยสัญชาตญาณ รู้สึกราวกับอากาศไม่ได้ถูกสูดเข้าไป แต่พากันไหลบ่าเข้าสู่ร่างกายทุกส่วนอย่างตื่นตัว ราวกับทุกรูขุมขนกำลังหายใจได้อย่างอิสระ

เขาลองกระโดดขึ้นเบา ๆ ด้วยความอยากรู้

ทว่าการกระโดด "เบา ๆ" ครั้งนี้เอง