บทที่ 93

บทที่ 93

"เนรคุณ! ยังไม่หยุดมืออีก!"

ทันทีที่ปลายกระบี่จ่อจะแทงลงไป เสียงตวาดเกรี้ยวโกรธดั่งสายฟ้าฟาดก็ดังสะท้อนมาจากทิศทางของโถงใหญ่

ตามมาด้วยแรงกดดันระดับช่วงปลายขั้นสร้างรากฐานที่จู่ ๆ ก็แผ่ซ่านลงมา พุ่งกระแทกเข้าใส่ร่างของเซียวซิงเฉินอย่างแม่นยำไร้ที่ติ

เซียวซิงเฉินรู้สึกว่าร่างของตนหนักอึ้งขึ้นมาทันที ราวกับย้อนกลับไปเผชิญช่วงเวลาอันยากลำบากยามแบกรับแรงโน้มถ่วงหนึ่งเท่าตัวในคราแรก

ทว่าเขากัดฟันแน่น เส้นเลือดปูดโปนตามขมับ อาศัยร่างกายอันแข็งแกร่งกำยำที่ผ่านการหลอมกายด้วยเคล็ดหลอมกายดาราเก้าเปลี่ยน รวมถึงจิตใจอันเหนียวแน่นยิ่งกว่าคนทั่วไป ฝืนทานแรงกดดันระดับที่สามารถกดขี่ผู้บำเพ็ญทั่วไปจนทรุดลงไปนี้ไว้ได้อย่างดื้อดึง

หัวเข่าของเขาไม่มีทีท่าว่าจะงอลงแม้แต่น้อย ยังคงยืนหยัดตระหง่านอยู่กับที่ดั่งทวนปักพื้น มีเพียงแขนข้างที่ถือกระบี่เตรียมจะแทงลงไปเท่านั้นที่สั่นเทาน้อย ๆ เนื่องจากแรงกดดันมหาศาล

ประตูโถงใหญ่ถูกผลักเปิดออกเสียงดังสนั่น

เสียงฝีเท้าอันวุ่นวายดังขึ้น กลุ่มคนกลุ่มหนึ่งสีหน้ามืดครึ้มเดินเรียงแถวออกมาจากในโถง

ผู้ที่เดินนำหน้ามาคือท่านผู้เฒ่าเซียวซึ่งถือไม้เท้าหัวมังกร