บทที่ 88

บทที่ 88

ยวี่ฉางหลินได้ยินยหวินเจี้ยนเยว่ตอบรับข้อตกลงครึ่งปี สีหน้าพลันเบิกบานด้วยความยินดีระคนโล่งอกทันที เขากับหลิ่วจิ้งอี๋สบตากันแวบหนึ่ง แววตานั้นสื่อความหมายชัดเจนว่าสมแล้วที่ขู่ยัยสารเลวนี้ได้สำเร็จ

ยวี่ซูเงยหน้าขึ้นจากอ้อมอกมารดาเช่นกัน ใบหน้าเล็กซีดเซียวกลับมามีเลือดฝาดขึ้นมาอีกครั้ง นางถึงกับแอบใช้สายตาท้าทายชำเลืองมองยวี่เซียน ราวกับว่าคุณหนูสามแห่งโถงฉางชุนกลายเป็นสหายสนิทของนางไปแล้วจริง ๆ

กระแสเสียงวิพากษ์วิจารณ์ของผู้คนรอบข้างพลันพลิกผันตามไปด้วย

"ดูสิ สุดท้ายก็ต้องยอมก้มหัวสินะ..."

"ชื่อเสียงของคุณหนูสามแห่งโถงฉางชุนนั้นยิ่งใหญ่เกินไป สำนักตกอับเล็ก ๆ อย่างสำนักเสวียนเทียนจะมีปัญญาไปหาเรื่องไหวหรือ"

"น่าเสียดาย นึกว่าจะได้ดูเรื่องสนุกเสียอีก ผลลัพธ์กลับจบลงแบบนี้นี่เอง"

"คนที่รู้สถานการณ์ย่อมเป็นผู้ยิ่งใหญ่สินะ..."

ฉู่หลิงเฟิงรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ จากความเข้าใจที่เขามีต่อยหวินเจี้ยนเยว่แล้ว สตรีผู้นี้เย่อหยิ่งและรักลูกศิษย์ยิ่งชีพ ไม่มีทางยอมจำนนโดยง่ายเป็นอันขาด