บทที่ 86

บทที่ 86

ศิษย์ของเขาคือเซียวฝาน อายุเพียงสิบปีก็บรรลุขั้นกลั่นลมปราณสิบสองชั้นแล้ว ห่างจากขั้นสร้างรากฐานเพียงก้าวเดียว เป็นยอดฝีมือที่ผู้คนในหมู่คนรุ่นเยาว์ยอมรับนับถือ

ส่วนศิษย์คนโตของยหวินเจี้ยนเยว่ผู้นั้นอย่างเซียวซิงเฉิน ใครบ้างไม่รู้ว่าเป็นขยะที่หลังจากตรวจพบรากวิญญาณดินเดี่ยวตอนอายุสามขวบ ผ่านไปห้าปีแห่งการฝึกฝนอย่างยากลำบากกลับไม่มีความก้าวหน้าแม้แต่น้อย จนถึงตอนนี้ก็ยังติดอยู่ที่ขั้นกลั่นลมปราณสามชั้น

หากไม่ใช่เพราะตระกูลเซียววินิจฉัยผิดพลาดในตอนนั้น ทุ่มเททรัพยากรจำนวนมหาศาล เกรงว่าเซียวซิงเฉินคงยากที่จะไปถึงขั้นกลั่นลมปราณสามชั้นด้วยซ้ำ

ให้เซียวฝานประลองกับเซียวซิงเฉินน่ะหรือ? ยหวินเจี้ยนเยว่สมองเข้าน้ำไปแล้วกระมัง?

เงื่อนไขนี้สำหรับเขาแล้ว มีแต่ผลดีไม่มีผลเสียแม้แต่น้อย

ฉู่หลิงเฟิงแค่นยิ้มเยาะในใจ เกือบจะตอบรับทันทีโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย "ดี! ประลองก็ประลอง! ยหวินเจี้ยนเยว่ เจ้าต้องจำคำที่ตัวเองพูดไว้ให้ดี หากศิษย์ของข้าชนะ เรื่องของวันนี้ถือว่าแล้วกันไป"

"ย่อมได้" ยหวินเจี้ยนเยว่พยักหน้า

"หึ ยหวินเจี้ยนเยว่ เจ้ารู้ทั้งรู้ว่าบำเพ็ญตบะของเซียวซิงเฉินด้อยกว่าเซียวฝานไกลนัก แต่ก็ยังดันทุรังเช่นนี้ ถึงเวลานั้นดาบกระบี่ไร้ตา หากศิษย์รักของเจ้าเป็นอะไรขึ้นมา อย่ามาโทษอาจารย์และศิษย์ข้าก็แล้วกัน" ฉู่หลิงเฟิงไม่ลืมที่จะเหน็บแนม

"ไม่หรอก" คำตอบของยหวินเจี้ยนเยว่ยังคงเรียบง่ายและราบเรียบเช่นเคย