กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 82
ห้องครัวของสำนักเสวียนเทียนควันไฟลอยอวล
ยหวินเจี้ยนเยว่สวมผ้ากันเปื้อนสีขาวนวล กำลังยกซาลาเปาไส้เนื้อเข่งสุดท้ายออกจากลังถึง ไอความร้อนที่คละคลุ้งไม่อาจกลบความอ่อนโยนบนใบหน้าของนางได้
บนโต๊ะอาหาร มีปาท่องโก๋ทอดจนเหลืองกรอบส่งเสียงกรุบกรอบ น้ำเต้าหู้คั้นสดส่งกลิ่นหอมกรุ่นวางอยู่เงียบ ๆ ด้านข้างยังมีไข่พะโล้ที่รอยแตกซึมซาบด้วยน้ำพะโล้สีน้ำตาลเข้มและอบอวลไปด้วยกลิ่นเครื่องพะโล้
"เด็ก ๆ มาทานข้าวกันแล้ว" นางส่งเสียงเรียก
"ว้าว! ซาลาเปาเนื้อ!" ซูเหมี่ยวเหมี่ยวพุ่งตัวเข้ามาในห้องอาหารเป็นคนแรก จมูกเล็ก ๆ สูดดมฟุดฟิด ดวงตากระจ่างใสราวกับประดับด้วยดวงดาว
ลู่เหวินเซิง ยวี่เซียน และเจียงหมีอู้ตามเข้ามาติด ๆ ลู่เหวินเซิงหยิบชามและตะเกียบอย่างคล่องแคล่ว ส่วนยวี่เซียนและเจียงหมีอู้แยกย้ายไปล้างมือ
ทุกอย่างเตรียมพร้อมเรียบร้อย เด็ก ๆ นั่งล้อมโต๊ะกลม เบื้องหน้าของแต่ละคนมีชามกระเบื้องเคลือบสีขาวขอบสีฟ้า
ยหวินเจี้ยนเยว่แยกซาลาเปาให้เด็ก ๆ ด้วยรอยยิ้ม จู่ ๆ สายตาก็ชะงักไป ที่นั่งของเซียวซิงเฉินว่างเปล่า
"เอ๊ะ?เหตุใดซิงเฉินจึงยังไม่มาเล่า หรือว่ายังไม่ตื่น?" นางพึมพำเบา ๆ กับตัวเอง