กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 70
ยวี่ฉางหลินชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะออกมาในวินาทีต่อมา
"ดี! ดี! ลูกข้ารู้จักคิดยิ่งนัก"
"เจ้าพูดถูก นางกินเห็ดสวรรค์โบราณเข้าไป เลือดเนื้อของนางย่อมเป็นโอสถชั้นเลิศ ขอเพียงได้ดื่มเลือดหัวใจของนาง ตันเถียนของลูกข้าต้องกลับมาเป็นดังเดิมได้อย่างแน่นอน"
เขามองไปยังยวี่เซียนอีกครั้ง แววตาคู่นั้นมิได้มองนางเป็นมนุษย์ แต่ราวกับกำลังมองสมบัติล้ำค่าหายากชิ้นหนึ่ง เต็มไปด้วยความโลภโมโทสัน
"นังสารเลวเช่นเจ้าไม่ได้ไร้ประโยชน์เสียทีเดียว อย่างน้อยเลือดเนื้อที่ผสานฤทธิ์ยาของเห็ดสังสารวัฏรุ่งโรจน์ร่วงโรยนี้ ก็ยังพอมีประโยชน์อยู่บ้าง"
สมองของยวี่เซียนขาวโพลนไร้ความรู้สึก
นางเข้าใจความหมายของยวี่ฉางหลินแล้ว
ยวี่ฉางหลินจะไม่ฆ่านาง แต่จะสูบเลือดและเฉือนเนื้อนาง เพื่อนำไปใช้เป็นตัวยาในการหลอมโอสถ
สายตาของนางเลื่อนจากใบหน้าที่โลภมากและบิดเบี้ยวของยวี่ฉางหลิน ไปยังใบหน้าที่เต็มไปด้วยความคาดหวังและตื่นเต้นของยวี่หมิงเซวียน ก่อนจะประสานเข้ากับแววตาแห่งความสะใจที่ไม่มีการปิดบังของยวี่ซู และสุดท้ายหยุดลงที่การสบตากับหลิ่วจิ้งอี๋