บทที่ 64

บทที่ 64

ยหวินเจี้ยนเยว่ดึงเอาวิถีแห่งน้ำแข็งมาใช้จนถึงขีดสุด ร่างของนางหลบหลีกและปัดป้องอย่างยากลำบากในพื้นที่จำกัด โล่น้ำแข็งถูกควบแน่นขึ้นแล้วถูกพลังห้าธาตุอันเกรี้ยวกราดทำลายซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ปราณกระบี่ หินแตกประกายไฟ และเกล็ดน้ำแข็งกระเซ็นไปทั่วทุกทิศ

ท้ายที่สุดนางก็ต้องเผชิญหน้ากับศัตรูห้าคนด้วยตัวคนเดียว ทั้งระดับพลังยังรั้งท้ายอยู่ถึงสองขั้นย่อย ต่อให้รากฐานจะหนาแน่นเพียงใด ก็ยังค่อย ๆ พ่ายแพ้ตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบ

แคว่ก!

ปราณกระบี่สีทองสายหนึ่งกรีดผ่านแขนของนาง ทิ้งรอยเลือดสาดกระเซ็นเป็นทางยาว

โครม!

ก้อนหินที่ถูกซัดลอยกระเด็นพุ่งกระแทกแผ่นหลังของนางอย่างจัง จนทำให้นางรับรู้ได้ถึงรสชาติหวานปร่าในลำคอ

ความร้อนแผดเผาปลายเส้นผม แรงกดดันจากสายน้ำทำเอาพลังลมปราณในร่างปั่นป่วน......

รากวิญญาณห้าธาตุของฉู่หลิงเฟิงประสานสอดคล้องรับกันอย่างแนบเนียน การจู่โจมแต่ละครั้งล้วนแฝงไว้ด้วยการผสานพลังวิญญาณทั้งห้าเข้าด้วยกัน ความรุนแรงนั้นเหนือกว่ารากวิญญาณเดี่ยวไปไกลลิบ