บทที่ 55

บทที่ 55

ชิงหลีมองเด็กสาวชุดชมพูที่พุ่งพรวดพราดเข้ามาอย่างกระฉับกระเฉงตรงหน้า ผ่านนัยน์ตาคู่สีทองที่มองทะลุผ่านผ้าแพรบางเบา นางจำอีกฝ่ายได้ทันที

นี่ไม่ใช่ลูกค้ารายใหญ่คนที่เมื่อวานควักกระเป๋าไม่อั้น กวาดซื้อโอสถชั้นเลิศสารพัดชนิดรวดเดียวสองสามสิบเม็ดหรอกหรือ

เมื่อเช้าตอนเปิดร้าน แม่นางน้อยคนนี้ก็มารอเบียดอยู่แถวหน้าสุดตั้งแต่หัววัน ด้วยท่าทีเขย่งปลายเท้ากระตือรือร้น อยากจะกระโดดขึ้นไปอยู่บนหัวคนอื่นด้วยความร้อนรนเช่นนั้น ช่างทำให้คนประทับใจเสียเหลือเกิน

พอถึงคิวของนาง นางก็ถูกโอสถทารกวิญญาณทองม่วงตรงกลางตู้จัดแสดงดึงดูดสายตาเข้าทันที

เมื่อนางเอ่ยปากเสนอราคามหาศาล "หินวิญญาณชั้นต่ำสามล้านก้อน" ออกมาแล้ว เด็กสาวก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง หมุนตัวเดินจากไปทันที

ตอนนั้นนางคิดเพียงว่าราคานี้คงจะทำให้เศรษฐินีน้อยผู้นี้ถอยหนีไปในที่สุดเสียแล้ว แต่คาดไม่ถึงเลยว่าผ่านไปเพียงไม่ถึงครึ่งชั่วยาม นางกลับย้อนกลับมาอีกครั้ง และนำเงินก้อนโตหินวิญญาณชั้นต่ำสามล้านก้อนมาด้วยจริงๆ

เด็กสาวหมอบอยู่บนเคาน์เตอร์ หอบหายใจแฮกๆ ดูจากสภาพก็รู้ว่าเร่งรีบเดินทางมาโดยไม่หยุดพักเลยแม้แต่น้อย