บทที่ 54

บทที่ 54

สายตาของยวี่ฉางหลินจับจ้องราวกับถูกกาวผนึกติดไว้กับเม็ดโอสถสีม่วงทองอร่าม ลายโอสถดุจมังกรขดกายทะยานบินซึ่งตั้งอยู่ใจกลางตู้จัดแสดง

ลมหายใจของเขาติดขัดรุนแรงขึ้นมาทันที ลูกตาแทบจะถลนออกจากเบ้า น้ำเสียงแหลมสูงเสียดแก้วหูด้วยความตื่นเต้นสุดขีดจนผิดเพี้ยนไปหมด

"โอ... โอสถทารกวิญญาณทองม่วง? นั่นคือโอสถทารกวิญญาณทองม่วงจริงๆ หรือนี่! ระดับดินชั้นเลิศ... นี่ มัน... เป็นไปได้อย่างไร?" ในฐานะเจ้าหุบเขาโอสถเซียนที่คลุกคลีอยู่กับวิถีโอสถมาตลอดชีวิต เขามั่นใจว่าไม่มีวันมองพลาดเด็ดขาด

ประกายแสงสีม่วงทองนั้น ทั้งลายมังกรที่เคลื่อนไหวราวกับมีชีวิต และคลื่นพลังวิญญาณอันเปี่ยมล้นทรงพลัง ราวกับแฝงไว้ด้วยต้นกำเนิดแห่งการทลายขั้นแกนทองคำเพื่อก่อเกิดทารกวิญญาณ

กลิ่นหอมของโอสถโชยเข้าจมูก แม้แต่ตัวเขาที่อยู่ในขั้นแกนทองคำช่วงปลายยังรู้สึกได้ถึงตันเถียนที่ร้อนรุ่ม ราวกับภาพลวงตาของทารกวิญญาณกำลังจะทะลักออกจากร่าง

นี่คือโอสถเทพในตำนานที่สามารถทำให้ผู้บำเพ็ญขั้นแกนทองคำมองข้ามคอขวดและควบแน่นทารกวิญญาณได้โดยตรง——โอสถทารกวิญญาณทองม่วง! ทั้งยังเป็นระดับดินชั้นเลิศด้วย!

ทั่วทั้งแดนล่างแห่งทวีปชิงยหวิน ไม่เคยได้ยินว่ามีผู้ใดสามารถปรุงโอสถระดับนี้ออกมาได้เลย