บทที่ 28

บทที่ 28

ปลอบโยนยวี่เซียนที่ตกใจกลัวจากเตาระเบิดเสร็จแล้ว ยหวินเจี้ยนเยว่ก็คลายมือออก

"ไปกันเถอะ เซียนเอ๋อร์" ยหวินเจี้ยนเยว่จูงมือเล็กๆ ของยวี่เซียนไว้ แล้วเอ่ยด้วยท่าทางใจป้ำว่า "เดี๋ยวอาจารย์จะพาเจ้าไปซื้อเตาปรุงโอสถระดับสูง เพื่อให้เจ้าปรุงโอสถในภายภาคหน้าได้ผลลัพธ์เป็นสองเท่าโดยใช้แรงเพียงครึ่งเดียว"

แม้ในใจนางจะวางแผนไว้แล้วว่าจะให้ลู่เหวินเซิงช่วยหลอมหม้อหุงข้าวปรุงโอสถขึ้นมาสักใบ แต่ในยามนี้ลู่เหวินเซิงกำลังง่วนอยู่กับการเร่งผลิตกระจก เห็นได้ชัดว่าปลีกตัวไม่พ้น

หม้อหุงข้าวปรุงโอสถนั่นฟังดูก็ซับซ้อน เอาไว้รอให้สำนักซ่อมแซมเรียบร้อยเสียก่อน ค่อยให้เหวินเซิงศึกษาดูก็ยังไม่สาย

ภารกิจเร่งด่วนในยามนี้คือการหาซื้อเตาดีๆ ที่ใช้งานถนัดมือให้เซียนเอ๋อร์ จะได้ไม่เป็นการบั่นทอนความกระตือรือร้นของเด็กน้อย

ก่อนออกจากสำนัก ยหวินเจี้ยนเยว่จงใจเดินไปหายหวีชิงเยี่ยนที่กำลังนอนอาบแดดอย่างเกียจคร้านอยู่บนลานสำนัก

"ท่านเจ้าคนงามยหวี ข้ามีธุระต้องออกไปข้างนอกสักครู่ สำนักฝากไว้กับท่านก็แล้วกัน"

ยหวีชิงเยี่ยนแม้แต่เปลือกตาก็ยังไม่ยกขึ้น เอ่ยด้วยน้ำเสียงเนือยๆ ว่า "สำนักของเจ้านี่ ยากจนเสียจนแม้แต่หนูวิ่งเข้ามายังต้องหลั่งน้ำตากล่าวลา เกรงว่าแม้แต่เงาขโมยสักคนก็ยังไม่มี จะต้องให้ข้าเฝ้าไปทำไม"

ยหวินเจี้ยนเยว่พูดไม่ออก