บทที่ 21

บทที่ 21

"ในคืนนั้น นางได้ซุกตัวสู่อ้อมอกอันอบอุ่นของท่านย่า และทุกคนต่างก็มองเห็นท่านย่าของนาง"

เมื่อเรื่องเล่าจบลง ภายในห้องก็เงียบสงัดราวกับป่าช้า

ซูเหมี่ยวเหมี่ยวพริบตากลมโตปริบ ๆ ด้วยความมึนงงเล็กน้อย

ยหวินเจี้ยนเยว่กวาดตามองท่าทางเคว้งคว้างของเจ้าตัวเล็ก จึงตัดสินใจทำการ "ยกระดับความคิด" เสียหน่อย

"เหมี่ยวเหมี่ยว หลังจากที่ฟังเรื่องนี้จบแล้ว เจ้าคิดว่ามันต้องการบอกหลักการอะไรแก่พวกเราหรือ"

ซูเหมี่ยวเหมี่ยวขมวดคิ้วแน่น พยายามขบคิดปัญหาของท่านอาจารย์อย่างสุดกำลัง

นางนึกถึงภาพตอนที่เด็กหญิงได้อยู่กับท่านย่าในตอนท้าย

นางพลันกระจ่างแจ้งขึ้นมา กำปั้นน้อย ๆ กำเข้าหากันแน่น ก่อนจะกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงใสแจ๋ว "หมายความว่าใครรังแกข้า ข้าก็จะลากมันไปหาท่านยายด้วยกันเจ้าค่ะ!"

"พรวด—" ยหวินเจี้ยนเยว่เกือบจะกลั้นหัวเราะเอาไว้ไม่อยู่ รีบเม้มปากทันที