กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 10
"เจ้า——" ฉู่หลิงเฟิงโกรธจนตัวสั่นเทา อยากจะพุ่งเข้าไปตบสตรีไร้ยางอายผู้นี้ให้ตายคาที่เสียเดี๋ยวนี้
แต่เขาไม่กล้าเสี่ยง!
ยหวินเจี้ยนเยว่ในตอนนี้เป็นพวกมือเปล่าไร้ภาระ นางย่อมไม่กลัวคนที่มีรองเท้าสวมอย่างเขา!
ชื่อเสียงของนายน้อยสำนักกระบี่ชิงยหวินจะให้ถูกทำลายด้วยน้ำมือของสตรีวิกลจริตผู้นี้ไม่ได้เด็ดขาด
"เจ้าต้องการเช่นไรกันแน่" ฉู่หลิงเฟิงกัดฟันกรอด เค้นคำพูดเหล่านี้ออกมาจากลำคอ
"ข้าไม่ได้ต้องการเช่นไร"
"ในเมื่อเจ้าไม่ยินยอมทำตามสัญญาหมั้นหมาย เช่นนั้นก็นำสิ่งของที่ข้าเคยส่งมอบให้ แปลงออกมาเป็นหินวิญญาณแล้วคืนกลับมาให้สิ้น จากนี้ไปเราต่างคนต่างเดิน สะพานใครสะพานมัน เส้นทางใครเส้นทางมัน ไม่ติดค้างกันอีก!"
"ฝันไปเถอะ!" เซียวฝานทนไม่ไหวโผล่พรวดออกมา ชี้หน้าด่ากราด "ของพวกนั้นเจ้าเป็นคนหน้าหนาเอามาส่งให้เอง มิได้มีใครบังคับข้าเสียหน่อย ของที่มอบให้ไปแล้วยังมีหน้ามาทวงคืนอีกหรือ? ยหวินเจี้ยนเยว่ เจ้ายังมีความละอายหลงเหลืออยู่บ้างไหม"
"นั่นสิ!" ยวี่ซูส่งเสียงแหลมสมทบ "ของที่ให้ไปแล้ว มีเหตุผลอันใดต้องมาทวงคืน? ช่างไร้ยางอายสิ้นดี สมกับเป็นหน้าตาที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิดของสำนักเสวียนเทียนเสียจริง"