กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 9
ร่างเล็กๆ ของเจียงหมีอู้สั่นสะท้านขึ้นมาวูบใหญ่ ความหวาดกลัวอันมหาศาลถาโถมซัดสาดราดลงมาประดุจน้ำแข็งราดรดศีรษะ
เขาก้าวตามเหมี่ยวเหมี่ยวไปตามสัญชาตญาณ ทรุดตัวคุกเข่าลงกระแทกพื้นเสียงดัง "ตุ้บ" พลางกล่าวละล่ำละลักด้วยน้ำเสียงปนสะอื้น "ท่านอาจารย์ ศิษย์จะไม่เห็นแก่กินอีกแล้ว ขอร้องล่ะ อย่าตีเหมี่ยวเหมี่ยวกับศิษย์พี่เลย หากจะลงโทษก็ลงโทษข้าเถอะ เป็นความผิดของข้าเองทั้งหมด"
ในดวงตากลมโตคู่ใสแจ๋วเต็มไปด้วยความหวาดผวาและเว้าวอน
การคุกเข่าดั่งปฏิกิริยาลูกโซ่นี้ทำให้เซียวซิงเฉินและลู่เหวินเซิงทรุดตัวคุกเข่าลงตามไปด้วย
"หากท่านอาจารย์จะลงโทษ ก็จงลงโทษข้าเถอะ ไม่เกี่ยวกับศิษย์น้องและศิษย์น้องหญิง"
"ไม่! ลงโทษข้าเถอะ!"
ยวี่เซียนมองภาพที่น่าสลดใจเบื้องหน้า สายเลือดคล้ายกับจับตัวเป็นน้ำแข็ง ความหนาวเยือกแผ่ซ่านไปทั่วร่าง
นางไม่น่าหลงเชื่อยหวินเจี้ยนเยว่ได้ง่ายดายเช่นนี้เลย
สิ่งใดที่เปลี่ยนไป? ความอบอุ่นอันใดกัน? ล้วนเป็นเรื่องหลอกลวงทั้งสิ้น!