เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 442 ราชสำนักและยุทธภพ
เมื่อไปล่วงเกินนายเรือเข้า หลี่เซวียนตูก็ถูกกลั่นแกล้งเอาคืนในทันที
พอกลับถึงโรงเตี๊ยมไท่ผิง หลี่เซวียนตูก็พบว่าห้องพักที่เหลือไว้ให้ตนคือห้องที่เปลี่ยวและไกลที่สุด ทั้งยังไม่มีเตาผิงไฟ เยียบเย็นเป็นพิเศษ ทว่าเขาก็มิได้เอ่ยสิ่งใดมากความ ยิ่งไม่ปริปากคัดค้าน
ด้วยระดับพลังฝีมือถึงขั้นนี้แล้ว ทนต่อร้อนหนาวได้ย่อมเป็นเรื่องธรรมดา จะมีถ่านไฟหรือไม่จึงไม่สลักสำคัญอันใด หลี่เซวียนตูนั่งขัดสมาธิลงบนเตียง ใช้การปรับลมปราณเข้าสู่ความสงบแทนการหลับนอน เพื่อรักษาอาการบาดเจ็บที่ได้รับจากการศึกในวันนี้
ส่วนในห้องพักชั้นหนึ่งฝั่งอักษรสวรรค์อีกห้องหนึ่งนั้น เฉียนอวี้หรงกำลังนั่งประจันหน้าอยู่กับชายชราแซ่จาง
ผู้ดูแลแซ่จางเอ่ยด้วยสีหน้าวิตกกังวล "เมื่อครู่ข้าได้ใช้เงินทองสอบถามเถ้าแก่ของโรงเตี๊ยมนี้ดูแล้ว ปรากฏว่าท่านผู้สวมชุดยาวสีเขียวที่ขาทั้งสองข้างพิการซึ่งพวกเราพบเจอนั้น ดูท่าภูมิหลังจะไม่ธรรมดา มีคนเห็นเขาเดินไปกับคนของชิงหลวนเว่ย ซ้ำร้ายพวกชิงหลวนเว่ยเหล่านั้นยังนอบน้อมต่อท่านขาพิการผู้นี้เป็นอย่างยิ่ง"