ตอนที่ 441 มหาวิชากลืนจันทร์

ตอนที่ 441 มหาวิชากลืนจันทร์

ฉู่อวิ๋นเซินแย้มยิ้มพลางกล่าวว่า "ต้องขอบคุณน้องหลี่ที่ลงมือดึงความสนใจของคนผู้นี้ จึงช่วยให้ข้าลงมือคราเดียวสัมฤทธิ์ผลได้"

"ท่านอาจารย์ฉู่ชมเกินไปแล้ว" หลี่เซวียนตูหันไปมองไป๋เจวี้ยนที่อยู่ข้าง ๆ แล้วเอ่ยถาม "แม่นางไป๋ไม่เป็นไรใช่หรือไม่"

ไป๋เจวี้ยนเม้มริมฝีปากเบา ๆ "ยังนับว่าดีอยู่ คุณชายหลี่ฝืนลงมือเมื่อครู่ ไม่เป็นไรใช่หรือไม่"

หลี่เซวียนตูส่ายหน้าพลางกล่าว "มิได้เป็นเรื่องใหญ่อะไร บาดเจ็บมามากจนเคยชินแล้ว พอชินก็กลายเป็นเรื่องธรรมดา"

หานเยาเยว่เห็นทั้งสองคนไต่ถามสารทุกข์สุกดิบกันก็ไม่สบอารมณ์อยู่แล้ว เมื่อเห็นพวกเขาทำราวกับไม่เห็นตนอยู่ในสายตาเลยสักนิด สีหน้าก็พลันเผยความโกรธเกรี้ยวขึ้นมาทันที เอ่ยว่า "พวกเจ้าสองคน คิดว่ากำชัยไว้ในมือได้จริง ๆ แล้วหรือ"

หลี่เซวียนตูย้อนถาม "มิเช่นนั้นเล่า"

หานเยาเยว่สะบัดแขนทั้งสองข้างออกอย่างแรง กระแสปราณอันไพศาลประดุจคลื่นซัดถล่มทลายระเบิดพวยพุ่งออกมา ตาข่ายที่รัดรึงอยู่บนร่างเขาส่งเสียงตึง ๆ ขาดสะบั้นดังไม่ขาดสายทันที