เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 347 หนีรอดพ้นภัย
เมื่อความมืดมิดเบื้องหน้าสลายไป พวกหลี่เซวียนตูทั้งสามก็พบว่าตนเองอยู่ในถ้ำทรงกระบอกแห่งหนึ่ง ซึ่งก็คือแดนเพาะซากศพที่พวกเขาเคยเดินผ่านมานั่นเอง
จะว่าไปแล้วยังต้องขอบคุณสำนักเจ้าเก๋อ ในตอนที่สร้างแดนเพาะซากศพแห่งนี้ สำนักเจ้าเก๋อให้ความสำคัญอย่างยิ่ง จึงใช้อักขระยันต์สารพัดเสริมความมั่นคงเอาไว้ ท่ามกลางแรงสั่นสะเทือนมหาศาลเมื่อครู่ แม้โพรงผาส่วนใหญ่จะพังทลายไปหมดแล้ว แต่ถ้ำทรงกระบอกที่เป็นโครงสร้างหลักยังคงประคองตัวอยู่ได้ ทว่าเมื่อพลังของอักขระยันต์เสื่อมสลายลง ที่นี่ก็คงพังทลายลงมาอย่างสิ้นเชิงเช่นกัน
ที่นี่มีทางออกสี่ทิศ ตรงกับทิศบูรพา ประจิม ทักษิณ และอุดร ทางออกที่พวกเขาย่างกรายเข้ามาอยู่ทางทิศเหนือ ทางออกที่มุ่งสู่ตำหนักฉางเซิงอยู่ทางทิศตะวันตก ส่วนทางออกที่เฒ่าจั้งปรากฏตัวครั้งแรกอยู่ทางทิศใต้ ยามนี้ทางออกทั้งสองทิศทางคือตะวันตกและเหนือได้ถล่มลงมาหมดสิ้นแล้ว ถูกหินยักษ์ปิดตายเส้นทาง เหลือเพียงทางออกทิศตะวันออกและทิศใต้เท่านั้นที่ยังนับว่าปลอดภัยไร้รอยขีดข่วน