ตอนที่ 346 เหมันต์เกาะหญ้าแห้ง

ตอนที่ 346 เหมันต์เกาะหญ้าแห้ง

เขาเป่ยหมางกว้างใหญ่เพียงใด ขบวนคนออกจากทะเลสาบมรกตแล้วมุ่งหน้าขึ้นเหนือต่อไป ภูมิประเทศค่อย ๆ สูงขึ้น อากาศก็เริ่มเหน็บหนาวทารุณ น้ำค้างแข็งเกาะคลุมหญ้าแห้งเหี่ยวตาย

ชายวัยกลางคนผู้สวมเกราะล้ำค่าไว้ใต้เสื้อคลุมเดินอยู่หน้าสุดของขบวนด้วยสีหน้าไร้อารมณ์

พวกเขาเดินทางตลอดรอดฝั่งมาจากทะเลสาบมรกต คราแรกแสงโลหิตพุ่งเสียดฟ้า ต่อมาภูผาไหวแผ่นดินสะเทือนอีกครา ทำเอาผู้คนไม่น้อยในขบวนนี้ต้องลอบเดาะลิ้นด้วยความตระหนก อานุภาพระดับนี้ เกรงว่าแม้มหาปรมาจารย์ขั้นเทียนเหรินก็ยังทำไม่ได้ หรือว่าจะเป็นยอดคนขั้นฉางเซิงที่เปรียบดั่งเซียนปฐพีลงมือแล้ว?