ตอนที่ 104 กายทองแตกสลาย

ตอนที่ 104 กายทองแตกสลาย

ปรากฏการณ์ที่กระบี่เล่มนี้สร้างขึ้น ย่อมมิใช่สิ่งที่ดาบของซุนหูก่อนหน้านี้จะเทียบเคียงได้ พายุหมุนหนาราวเสาต้นมหึมาขนาดสองคนโอบ เพียงพริบตาเดียวก็มาถึงเบื้องหน้าของหลงเซี่ยวอวิ๋น ไอปราณอันไพศาลที่แฝงมาทำให้ปอยผมสองข้างขมับของหลงเซี่ยวอวิ๋นปลิวสะบัดไปด้านหลังอย่างรุนแรง

หลงเซี่ยวอวิ๋นหยิ่งทะนงและมั่นใจในตนเองยิ่ง ไม่คิดจะหลบเลี่ยงแม้แต่น้อย เพียงยื่นฝ่ามือออกไป หมายจะคว้าจับพายุหมุนลูกนี้ไว้

ยามปะทะกัน ถนนทั้งสายคล้ายกลายเป็นธารน้ำที่กระเพื่อมขึ้นลง พื้นดินสั่นสะเทือนเลื่อนลั่น รอยแยกนับไม่ถ้วนผุดขึ้นบนพื้น แล้วลามขยายออกไปทุกทิศทางอย่างรวดเร็วโดยมีจุดที่หลงเซี่ยวอวิ๋นยืนเป็นศูนย์กลาง

ประมุขสกุลหลงผู้นี้ยังคงยืนหยัดตระหง่านไม่ไหวติง ทว่าภายใต้การกัดเซาะของปราณกระบี่และไอละอองน้ำที่แยกกันไม่ออก แขนเสื้อข้างขวาแหลกสลายไปจนหมดสิ้น เผยให้เห็นท่อนแขนที่เปล่งแสงสีทองหม่น สลัวรางคล้ายอรหันต์สวมจีวรครึ่งองค์