ตอนที่ 103 ลมฝนมืดมัว

ตอนที่ 103 ลมฝนมืดมัว

ภายในคฤหาสน์ตระกูลซุน ซุนฮุ่ยผู้นำตระกูลซุนนั่งประจันหน้ากับดรุณีน้อยนางหนึ่งด้วยความนอบน้อมยิ่ง

ดรุณีน้อยเกล้าผมทรงชุยขว้าจี้ ในมือหุบพัดจีบ เคาะลงบนโต๊ะเบา ๆ

ซุนฮุ่ยเผลอยกมือทั้งสองขึ้นประคองถ้วยชาศิลาดลมีฝาปิดตรงหน้า ความคิดในหัวแล่นปราดไปมาหลายตลบ ไม่ว่าหลงเซี่ยวอวิ๋นจะไปล่วงเกินเซวียนเซิ่งจีแห่งสำนักพิ่นหนี่ว์ตรงหน้านี้อย่างไร วันนี้เขาก็ย่อมไม่ได้ดีกลับไปแม้แต่น้อย ต่อให้แบกไม้หนามมาคุกเข่าขอขมา เกรงว่าก็ไม่อาจชดเชยได้ สตรีสำนักพิ่นหนี่ว์จิตใจยากหยั่งถึง ทว่าสองประการที่ชอบแค้นต้องชำระและคำนึงถึงผลประโยชน์อย่างยิ่งยวดนั้นย่อมไม่มีข้อกังขา อีกประการ ด้วยนิสัยหยิ่งผยองของหลงเซี่ยวอวิ๋น ย่อมไม่มีวันยอมก้มหัวขอขมาเด็ดขาด เมื่อเป็นเช่นนี้ หลงเซี่ยวอวิ๋นและตระกูลหลงเบื้องหลังเขา จะรอดชีวิตไปได้อย่างไร