บทที่ 312 ลู่ชิงสิ้นชีพในสนามรบ

บทที่ 312 ลู่ชิงสิ้นชีพในสนามรบ

"ฉึก!"

ฝ่ามือของหุ่นเชิดศพขั้นเจ็ดขั้นปลายตนหนึ่ง ทะลวงผ่านรอยแตกหักของชุดเกราะจักรกล แทงพรวดเข้าที่ไหล่ของลู่ชิงอย่างเหี้ยมเกรียม สาดกระเซ็นโลหิตร้อนผ่าวออกมาสายหนึ่ง

ความเจ็บปวดแล่นพล่าน ลู่ชิงส่งเสียงครางฮึ่มในลำคอ เหวี่ยงหมัดสวนกลับไปอย่างแรงจนศีรษะของหุ่นเชิดศพตนนั้นระเบิดแหลกละเอียด

แต่นั่นก็ไม่ได้ช่วยอะไรเลย

การโจมตีระลอกใหม่ถาโถมเข้ามาติดๆ

บนเรือนร่างเนื้อหนังของเขา ปรากฏบาดแผลลึกจนเห็นกระดูกผุดขึ้นมาไม่หยุดหย่อน โลหิตชโลมจนชุดเกราะจักรกลที่พังยับเยินแทบจะกลายเป็นสีแดงฉาน

เขาตัดสินใจปลดชุดเกราะจักรกลที่แทบไม่เหลือประโยชน์ทิ้งไปเสีย ใช้เพียงร่างกายเนื้อหนังเข้าห้ำหั่นอย่างสิ้นเชิง