บทที่ 313 ร่างหลัก

บทที่ 313 ร่างหลัก

หนึ่งชั่วโมงกว่าก่อนหน้านี้

บนแดนรกร้างทางตอนเหนือของเขตใหญ่ตะวันออกเฉียงใต้

สายลมกรรโชกหวีดหวิว ม้วนพัดทรายเหลืองคลุ้งตลบเต็มผืนฟ้า

ท่ามกลางฟ้าดิน ร่างสองสายพุ่งเข้าปะทะแล้วแยกตัวออกอย่างรวดเร็ว ทุกการประมือล้วนสะเทือนห้วงมิติให้สั่นไหว คลื่นอากาศซัดสาดม้วนตัว

หนวดเคราและเส้นผมของผู้เฒ่ามู่โบกสะบัดไปรอบทิศ ทั่วร่างโอบล้อมด้วยเจตจำนงวิทยายุทธ์นับร้อยชนิด รอยหมัด ลมฝ่ามือ ประกายดัชนี เงาเตะ... ผุดขึ้นมาไม่ขาดสาย ราวกับกลายร่างเป็นต้นกำเนิดแห่งวิทยายุทธ์ที่แตกแขนงกระบวนท่าจู่โจมนับหมื่นพัน

ทุกการโจมตีของเขาแฝงไว้ด้วยมหาอานุภาพอันไร้ขอบเขตของขั้นแปดขั้นสูงสุด ซึ่งเพียงพอจะผ่าขุนเขาตัดสายน้ำ

ทว่า

ร่างที่ซ่อนอยู่ใต้ชุดคลุมสีดำตัวโคร่งฝั่งตรงข้าม กลับยิ่งยากหยั่งถึงกว่า