กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 285 ของขวัญ
ลู่ชิงขมวดคิ้วเล็กน้อย แววตาฉายความสงสัยวูบหนึ่ง "เพื่อผมเหรอครับ?"
อีกฝ่ายไม่ได้ตอบตรงๆ แต่ยกถ้วยชาขึ้นจิบอีกคำ สายตามองทะลุหน้าต่างออกไป ราวกับกำลังทอดมองไปยังขอบฟ้าอันไกลโพ้น
"เธอรู้ไหมว่า ตอนนี้ต้าเซี่ยและเผ่ามนุษย์ของเราตกอยู่ในสถานการณ์เช่นไร?"
ไม่รอให้ลู่ชิงตอบ ผู้เฒ่ามู่ก็พูดต่อด้วยตัวเอง
"บนแดนรกร้าง สัตว์ร้ายเพ่นพ่าน อิทธิพลเหนือกว่าเผ่ามนุษย์แห่งต้าเซี่ยมากนัก แม้ราชาจูเยี่ยนทางตะวันออกเฉียงใต้จะตายไปแล้ว แต่บนแดนรกร้างก็ยังมีราชาสัตว์ร้ายระดับแปดอยู่อีกถึงหกตน"
"ทว่ามหาปรมาจารย์วิทยายุทธ์ขั้นแปดของตำหนักยุทธ์เรา กลับมีเพียงสี่คนเท่านั้น"
"ยังดีที่มีเฉินซิวรุ่ยเพิ่มขึ้นมาอีกคน และยังมีเธออีก"
เขารู้ดีว่าในมือของลู่ชิงมีอาวุธที่สามารถรับมือกับราชาสัตว์ร้ายได้