บทที่ 284 ขั้นแปดขั้นสูงสุด ผู้อาวุโสสามยุคสมัย

บทที่ 284 ขั้นแปดขั้นสูงสุด ผู้อาวุโสสามยุคสมัย

ทว่าในตอนที่เขากำลังเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ พลางวาดฝันถึงภาพความรุ่งโรจน์หลังจากโรงเรือนทดลองสวนท้อสวรรค์เริ่มเดินสายการผลิตอย่างเป็นทางการอยู่นั้น

เงาร่างหนึ่งก็พลันปรากฏขึ้นภายในห้องอย่างเงียบเชียบไร้สุ้มเสียง

เงาร่างนั้นหลังค่อม ราวกับผุดขึ้นมาจากความว่างเปล่า ก่อนหน้านี้ไม่มีแม้แต่ไอพลังเล็ดลอดออกมาแม้แต่น้อย

ลู่ชิงไม่ทันได้สัมผัสถึงความผิดปกติใดๆ เลยด้วยซ้ำ

กระทั่งร่างนั้นนั่งลงบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามเขาอย่างสบายอารมณ์ แล้วยกถ้วยชาบนโต๊ะที่ยังคงอุ่นอยู่ขึ้นมาจิบเบาๆ หนึ่งคำ

"จึ๊ ชาของน้องลู่นี่ รสชาติดีจริงๆ"

สุ้มเสียงแหบพร่าทว่าเปี่ยมด้วยความอ่อนโยนดังขึ้น แฝงไว้ด้วยความชื่นชมหลังได้ลิ้มรส

ลู่ชิงเบิกตากว้างขึ้นทันควัน รูม่านตาหดเกร็งอย่างฉับพลัน