บทที่ 286 สถานีพลังงานหุนหยวนจินโต่ว

บทที่ 286 สถานีพลังงานหุนหยวนจินโต่ว

"เฮ้อ"

ร่างของเฉินซิวรุ่ยชะงักนิ่งอยู่กับที่ไปชั่วครู่

สายตาของเขากวาดมองหนังสือโบราณเล่มสีเหลืองบนโต๊ะด้วยความรู้สึกซับซ้อน ก่อนจะเหลือบมองลู่ชิงที่กำลังตกอยู่ในห้วงความคิด

คำพูดของผู้เฒ่ามู่ก่อนจากไป ด้วยประสาทการได้ยินของเขาย่อมฟังได้อย่างชัดเจนทุกถ้อยคำ

การเปรียบเปรยเรื่องผึ้งสู้รบ การแก่งแย่งของเผ่าพันธุ์ ทุกตัวอักษรล้วนหลั่งเลือด ทุกประโยคล้วนทิ่มแทงหัวใจ

ทุกคนต่างมีจุดยืนและวิถีแห่งการอยู่รอดของตัวเอง

ในฐานะผู้นำตระกูลเฉิน สิ่งที่เขาปรารถนามาทั้งชีวิต ก็เพียงแค่ให้ตระกูลเฉินสามารถยืนหยัดอย่างมั่นคงท่ามกลางคลื่นลมพายุและเจริญรุ่งเรืองยิ่งๆ ขึ้นไป

ส่วนผู้เฒ่ามู่ เสาหลักแห่งต้าเซี่ยผู้นี้ สิ่งที่ผูกพันอยู่ในใจกลับเป็นการสืบทอดต่อไปของเผ่ามนุษย์ทั้งมวล และอนาคตของต้าเซี่ย

ส่วนลู่ชิง... เขาก็ไม่อาจรู้ได้