บทที่ 212 เสิ่นเฟิง: ผมผิดไปแล้ว

บทที่ 212 เสิ่นเฟิง: ผมผิดไปแล้ว

สองวันต่อมา

ภายในห้องบำเพ็ญเพียรห้องหนึ่ง

"ฟู่—"

เสิ่นอ้าวค่อยๆ พ่นลมปราณขุ่นมัวออกมา ปิดฉากการฝึกฝน

ตอนนั้นเอง

เสียงประตูดังขึ้นเบาๆ คนรับใช้คนหนึ่งยกถาดหยกเดินเข้ามา

บนถาดมีโอสถเหลวสีเขียวมรกตหนึ่งถ้วยวางอยู่ ส่งกลิ่นหอมของตัวยาออกมาจางๆ

"ท่านประธาน โอสถเหลวฟื้นฟูของคุณครับ" คนรับใช้กล่าวอย่างนอบน้อม

เสิ่นอ้าวพยักหน้า รับโอสถเหลวมาแล้วดื่มรวดเดียวจนหมด