กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 260 เธอคงไม่ได้จะควักแหวนเพชรออกมาให้ฉันตรงนี้หรอกนะ?
ในตอนที่เขาพูดประโยคแรกจบ ซ่งเจี๋ยก็หันกลับมาแล้ว ดวงตาสุกใสคู่นั้นทอดมองบนร่างของเขาด้วยความเหม่อลอย
ปฏิกิริยาแรกคือ เธอคงไม่ได้มีอาการหลอนกำเริบหนักจนหูแว่วไปเองหรอกนะ?
ปฏิกิริยาที่สองคือ เขาเป็นบ้าไปแล้วเหรอ? ไม่ได้ป่วยใช่ไหม? ประสาทไม่ได้กลับใช่ไหม?
ปฏิกิริยาที่สามคือ ไอ้นี่ ถ้าคืนนี้ไม่พูดจาอธิบายให้กระจ่างชัดเจนล่ะก็ เธอจะตอนเขาซะ!
อวี๋เยี่ยนจ้องมองเด็กสาวที่หันกลับมานิ่ง ๆ ครั้งนี้เขาไม่ได้เบือนสายตาหลบ
“ปีที่สอบเกาเข่าจบลง ฉันก็ไม่ได้ชอบสวี่ซิงอีกต่อไปแล้ว แวบแรกที่มาถึงเมืองเยียนเฉิงแล้วได้เห็นเธอ ฉันรู้สึกว่าเธอช่างสวยเหลือเกิน บริสุทธิ์ผุดผ่องดั่งดอกลิลลี่ และเป็นคนที่ไม่ได้อยู่บนโลกใบเดียวกับฉัน พอเธอพูดว่าชอบฉัน จะจีบฉัน ฉันตกใจมาก ฉันกลัวมาก และรู้สึกว่าเธอคือปีศาจ”