ตอนที่ 261 เธอเห็นสวี่เวยเข้าใกล้ความตายอย่างไร้ที่สิ้นสุด

ตอนที่ 261 เธอเห็นสวี่เวยเข้าใกล้ความตายอย่างไร้ที่สิ้นสุด

เธอสัมผัสได้ถึงริมฝีปากที่สั่นเทาของเขา ซึ่งแนบชิดกับริมฝีปากของเธอและดูดดึงเบา ๆ

เป็นครั้งแรก เขาจึงจูบอย่างไม่มีแบบแผน ได้แต่กัดเล็มเบา ๆ ตามสัญชาตญาณ โลมเลียรอยแยกริมฝีปากของเธอ แล้วสอดแทรกเข้าไปอย่างระมัดระวัง

ความรู้สึกแนบชิดหลอมรวมกับคนอีกคนเช่นนั้นทำให้ซ่งเจี๋ยสั่นสะท้านไปทั้งตัว ขนตายาวสั่นระริก ขยุ้มเสื้อกันลมบนร่างเขาจนเกิดรอยยับลึก

หลังจากจูบ เขาก็กอดเธอไว้ในอ้อมอก สายลมต้นฤดูใบไม้ผลิพัดผ่านอย่างอ่อนโยน พัดพาใบพอโลเนียร่วงหล่นลงมาสองสามใบ

ตอนที่ใบไม้แห้งสีเหลืองหมุนวนร่วงลงสู่พื้น อวี๋เยี่ยนก็แนบชิดข้างหูเธอแล้วเอ่ยว่า “เธอให้เวลาฉันหน่อยนะ ฉันจะพยายามอย่างมากเพื่อเป็นคนที่ดีขึ้น”