เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 259 ฉันไม่อยากให้เธอไปอยู่กับคนอื่น
ซ่งเจี๋ยมองดูนิ้วมือข้อนิ้วเด่นชัดของชายหนุ่มที่วางอยู่บนข้อมือของเธอ ทั้งร่างล้วนรู้สึกเหม่อลอยอยู่บ้าง
จนถึงขั้นไม่มองทางเลยแม้แต่น้อย อาศัยเพียงให้อวี๋เยี่ยนจูงเดินไป
หากเธอจำไม่ผิด นี่เป็นครั้งแรกที่อวี๋เยี่ยนจูงมือเธอในสถานการณ์ปกติ ในระยะที่สามารถหลบเลี่ยงได้
ขนตายาวสั่นไหวเบา ๆ คิดในใจว่าหมอนี่ก่อนออกจากบ้านวันนี้หัวโดนประตูนหนีบมารึไง
เธอไม่รู้เลยแม้แต่น้อยว่าอวี๋เยี่ยนประหม่าและกระวนกระวายใจเพียงใด จนถึงขั้นแทบจะก้าวแขนขาข้างเดียวกัน
เขาเดินไปข้างหน้าเงียบ ๆ ไม่กล้ามองเธอเลยแม้แต่น้อย อีกทั้งไม่อยากปล่อยมือ เพราะไม่รู้ว่าคืนนี้จะยังได้จับอีกหรือไม่
แต่เพราะต้องไปรับตั๋วหนัง จึงจำใจต้องปล่อยออก
ปากบอกไม่กินป๊อปคอร์น แต่อวี๋เยี่ยนก็ยังซื้อมาหนึ่งถัง ผสมเฟรนช์ฟรายส์อย่างละครึ่ง น้ำโค้กสองแก้ว แก้วของซ่งเจี๋ยเขาบอกให้พนักงานใส่น้ำแข็งน้อย