กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 244 เขากลับถึงบ้าน ผลักประตูเปิด กลิ่นอายชีวิตอบอวลเต็มห้อง
สวี่ซิงอาบน้ำเสร็จเดินออกมาเห็นเวินสวินยืนเหม่ออยู่หน้าหน้าต่างกระจกเต็มบาน
ด้านนอกหน้าต่างหิมะตกหนัก ร่วงกราวลงมาไม่ขาดสาย
เขาเป็นคนที่เฉียบไวมาโดยตลอด ทว่ากระทั่งเสียงเธอเปิดประตูก็ยังไม่ได้ยิน ได้แต่ยืนเหม่อนิ่งงัน ไม่ขยับเขยื้อนเลยสักนิด
ในห้องเปิดเครื่องทำความร้อนไว้ เขาถอดเสื้อคลุมตัวนอกออก สวมเพียงเสื้อไหมพรมคอเต่าสีน้ำตาลเข้มตัวเดียวกับกางเกงสแล็กสีดำ ดูสูงใหญ่ผึ่งผาย แผ่นหลังและไหล่กว้างขวาง
ไหล่ของเขาเคยให้ความรู้สึกปลอดภัยแก่เธอมากมาย ตอนนี้มองดูแล้วกลับมีความรู้สึกเปล่าเปลี่ยวอ้างว้างสายหนึ่ง