กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 243 หรือว่าเราจะอาบด้วยกันเลยดีไหม
เขาช่างไม่รู้หนักเบาเอาเสียเลย โขกจนหน้าผากแตกไปหมด
เวินสวินหลุบตาลง กุมมือน้อยของเธอไว้ในอุ้งมือ ใช้สองมือประคอง ถูไปมา และเป่าลมหายใจอุ่นรดให้อย่างแผ่วเบา
ดวงตาของคุณหนูตรงหน้าเปียกชื้น แดงก่ำ ราวกับเพิ่งผ่านพายุฝนกระหน่ำมาหมาด ๆ ยังไม่ทันที่ฟ้าจะสว่างสดใส ฝนสายเล็ก ๆ ที่พรำพรายก็อดรนทนไม่ไหวโปรยปรายลงมาอีกระลอก
เขารู้ว่าเธออยากปลอบโยนเขา แต่รอยยิ้มนั้นกลับดูฝืนจนน่าเกลียดเกินไป ยิ่งชวนให้คนรู้สึกปวดใจแทน
“ไม่เจ็บเลย หนาวแย่แล้วใช่ไหม”
การแต่งตัวของเขาเรียบง่ายมาโดยตลอด ภายใต้เสื้อโค้ตตัวยาวมีเพียงเสื้อไหมพรมตัวเดียว มือน้อยของเธอเย็นเฉียบจนแข็ง เขาจึงจูงข้อมือเธอ สอดเข้าไปจากชายเสื้อไหมพรมของเขา