กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 245 ต้องดูแลลูกสะใภ้ฉันให้ดีรู้ไหม?
ได้ยินเสียงเปิดประตู ชายที่นั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่บนโซฟาก็เงยหน้าขึ้น ยิ้มพลางเอ่ย “เสี่ยวสวินกลับมาแล้วเหรอ หิวหรือยัง รอประเดี๋ยวหนึ่งนะ กับข้าวของแม่แกใกล้จะเสร็จแล้ว”
เก้าปีก่อน พ่อแม่ของเขาอายุสี่สิบกว่าปี ดูแล้วไม่ได้แก่เลย อาจเพราะในโลกหลังความตาย เวลาไม่มีความหมายอีกต่อไป รูปลักษณ์จึงหยุดนิ่งอยู่ที่ช่วงวัยสี่สิบกว่าปีตลอดกาล ไม่ได้ผิดเพี้ยนไปจากภาพในความทรงจำของเขาแม้แต่น้อย
เวินสวินยืนนิ่งอยู่ที่เดิม ชั่วขณะนั้นลืมขยับร่างกายไปสิ้น ความรู้สึกที่ทั้งแปลกหน้าและคุ้นเคยเช่นนี้ทำให้เขาทำตัวไม่ถูก