กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 242 ฉันอยากปกป้องเธอ ฉันอยากมีชีวิตอยู่อย่างดี
เวินสวินสูดอากาศหายใจเข้าลึก ๆ ปลายนิ้วสั่นเทาเอื้อมไปลูบภาพถ่ายบนป้ายหลุมศพ
“ตอนแรกผมไม่ได้คิดจะมีชีวิตอยู่ หลังจากผมฆ่าคนสองคนนั้นแล้ว ก็เตรียมตัวจะไปหาพวกท่าน แต่พวกท่านกลับเหมือนนัดกันไว้ มักจะมาแกว่งไกวอยู่ในกระจกเล็งของผมเสมอ”
ลูกกระเดือกกลิ้งขึ้นลงอย่างยากลำบาก เขาร้องไห้สะอึกสะอื้น “ตอนนั้นพวกท่าน...พวกท่านเกลียดผมมากใช่ไหม กลัวว่าผมไปหาพวกท่านแล้วจะทำให้เส้นทางสังสารวัฏของพวกท่านแปดเปื้อน ดังนั้นผมถึงไม่กล้าไปหาพวกท่าน...”
ตายไปคงดีไม่น้อย จบสิ้นทุกสิ่งทุกอย่าง
แต่เขาทำไม่ได้ เขาตัดใจทำให้เส้นทางสังสารวัฏของพวกเขาแปดเปื้อนไม่ลง เขาต้องมีชีวิตอยู่เพื่อรับบทลงโทษ