กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 235 เธอได้ยินเสียงหายใจของชายหนุ่มด้านหลังหนักขึ้นเล็กน้อย
เวินสวินยืดตัวตรง “เอาล่ะ ไม่แกล้งเธอแล้ว ไม่ได้อันตรายขนาดที่เธอคิดหรอก ยัยเด็กโง่ ยังมีเพื่อนร่วมทีมอยู่ไม่ใช่เหรอ”
เขาจูงมือเธอเดินต่อไปยังสถานีรถไฟใต้ดิน พลางค่อย ๆ เล่าประสบการณ์ช่วงหนึ่งของเขาที่แอฟริกา
พวกพรานล่าสัตว์คอยจ้องแต่จะขโมยล่าสัตว์ใกล้สูญพันธุ์ คืนนั้นบังเอิญเหลือเกินที่ผ่านมาเจอเข้าพอดี บนรถยังมีนักสัตววิทยาคนหนึ่งนั่งอยู่ด้วย จะเพิกเฉยดูดายได้อย่างไร
พวกเขาจึงเปิดฉากยิงปะทะกับพวกลักลอบล่าสัตว์ซึ่งหน้ากลางดึกสงัด
ฝั่งนั้นเป็นกลุ่มเล็ก มีราว ๆ ห้าคน ทางฝั่งพวกเขามากันหกคน ในด้านจำนวนคนพวกเขาย่อมได้เปรียบ