กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 234 ฉันรักคุณ รักคุณมากกว่าใครบนโลกนี้!
เวลานี้สวี่ซิงไม่สนใจที่จะเศร้าอีกต่อไปแล้ว หัวใจราวกับวิ่งออกจากจุดเดิมไปหนึ่งแสนแปดหมื่นลี้ ฝ่าสายลม ฝ่าก้อนเมฆ ฝ่าหมื่นสายน้ำพันขุนเขา ฝ่าธารน้ำไหลแห่งกาลเวลา แล้วร่อนลงข้างกายเขา
การมาถึงของเขาช่วยเติมเต็มอดีต ปัจจุบัน และอนาคตจนเต็มเปี่ยม โพรงที่ถูกแผดเผาพลันราบเรียบลงด้วยคำพูดนุ่มนวลอ่อนหวานของเขา
ปลายจมูกของสวี่ซิงแสบขึ้นเล็กน้อย จู่ ๆ ก็หัวเราะออกมา ออกแรงกอดคอเขาแน่น ซบปลายคางลงในซอกคอเขา
น้ำเสียงเจือเสียงสะอื้นอ่อนโยน “พี่เวินสวินของฉัน ทำไมถึงดีขนาดนี้นะ”
เวินสวินกระชับวงแขนที่โอบร่างเธอแน่นขึ้น ฝ่ามือใหญ่ลูบขึ้นไปบนศีรษะด้านหลังของเธอ แล้วขยี้เบา ๆ อย่างพอดีมือ
“ยายเด็กไร้น้ำใจ เพิ่งรู้ตอนนี้เหรอ”