เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 236 อารมณ์ไหวระริก
เวินสวินรู้สึกว่าเขากำลังหาเรื่องทรมานตัวเองแท้ ๆ
เพียงไหล่ท่อนหนึ่งกับกระดูกสะบักแผ่นหนึ่งของเธอก็ทำให้เขาแทบคลั่ง
ทั่วทั้งโลกโดยมีเขาเป็นศูนย์กลาง ซัดสาดคลื่นสึนามิที่เพียงพอจะทำลายล้างทุกสิ่งให้มอดม้วยขึ้นมา
เขานั่งอยู่บนโซฟา ปลายนิ้วที่บีบขวดน้ำมันหงฮวาแน่นจนกลายเป็นสีขาวซีด
ฮีตเตอร์ในห้องดูเหมือนจะเปิดไว้แรงมาก อบจนโลหิตทั่วร่างเขาเริ่มเดือดพล่านและพลุ่งพล่านซัดสาด
ดวงตาดั่งเหยี่ยวจับจ้องผิวเนียนละเอียดที่เปิดเปลือยของเธอเขม็ง ไม่ขยับเขยื้อนอยู่นาน
สวี่ซิงก็เขินอายมากเช่นกัน ปลายหูแดงก่ำจนแทบมีเลือดหยด เขาจ้องมองตั้งนานแล้ว ทำไมยังมองอยู่อีก หากยังมองต่อไปเธอจะดึงเสื้อขึ้นมาแล้วนะ
เธอจับชายเสื้อชุดนอนไว้พลางเอ่ยเรียกเขาเสียงแผ่ว “เวินสวิน...”
“หุบปาก” น้ำเสียงเขาแหบพร่า ดุร้ายเหลือทน “ใครสั่งให้เธอพูดวะ”