กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 185 เช่นนั้นเขาชอบฉันไหม? ชอบ
สวี่ซิงลืมตาอีกข้างขึ้น พอรู้ว่านี่คือคนที่เธอคุ้นเคย ก็อดไม่ได้ที่จะเอนซบเข้าหาเขา
“เดิน……ไม่ไหว……”
เวินสวินยื่นมือดึงเธอเข้ามากอดในอ้อมอก ให้เธอซบลงบนไหล่ตน ฝ่ามือใหญ่ตบหลังเธอเบา ๆ เอียงหน้ากระซิบข้างหูเธอว่า “ไม่ต้องให้เธอเดิน พี่ชายจะแบกเธอกลับบ้าน ดีไหม”
กลิ่นอายของเขาเร่าร้อน รินรดอยู่ข้างหูและซอกคอเธอ ชวนให้รู้สึกคันคะเยออยู่บ้าง เธออดไม่ได้ที่จะหดคอ พยักหน้าลงบนไหล่เขาแล้วเอ่ยอย่างเชื่องช้า “……อืม”
“เช่นนั้นนั่งดี ๆ ก่อน ใส่เสื้อผ้า”
เขาลุกขึ้น หยิบเสื้อขนเป็ดของสวี่ซิงจากพนักพิงเก้าอี้ บอกให้เธอยกมือแล้วสวมให้เธอ จากนั้นก้มตัวลง รูดซิปให้เธอจนเรียบร้อย สุดท้ายพันผ้าพันคอให้ คลุมใบหน้าค่อนเสี้ยวของเธอไว้จนมิด หยิบกระเป๋าของเธอมาคล้องคอตนเอง แล้วหันหลังย่อตัวลงตรงหน้าเธอ
“ผีสุราตัวน้อย กลับบ้านกัน”