กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 184 พี่เขยสวัสดี!
ขนตาของเด็กสาวสั่นไหวเล็กน้อย พยายามเปิดเปลือกตาขึ้นมองเขาอย่างยากลำบาก ดูเหมือนจะรู้สึกลำบากใจอยู่บ้าง “นั่ง... นั่งไม่ไหว ฉันเวียน... เวียนหัว... อยากพิง...”
เพราะดื่มสุราไปมาก แก้มของเธอจึงแดงระเรื่อ ดวงตากวางที่เคยสดใสในยามปกติเหมือนมีกลุ่มไหมพรมยุ่งเหยิงกองอยู่ข้างใน หาปลายเส้นด้ายไม่เจอเลยสักนิด ทว่าท่าทางกลับว่าง่ายอย่างน่าประหลาด ไม่รับรู้เรื่องราวใด ๆ หวานละมุนนุ่มนิ่ม กำลังจะเอนซบลงบนตัวเขา
เสียงหัวใจของเวินสวินเต้นระรัวขึ้นมาอย่างกะทันหัน หัวใจทั้งดวงกรีดร้องตามไปด้วย ลูกกระเดือกขยับขึ้นลงอย่างยากจะทน แววตาเป็นประกายดำมืด ความปรารถนาที่ยากจะข่ม ลมหายใจปั่นป่วนเล็กน้อย เขาจึงสบถเสียงต่ำออกมาคำหนึ่งว่า “เชี่ย”
ยามเอ่ยปากอีกครา น้ำเสียงเจือความแหบพร่า “เธอนี่มัน... ตั้งใจมาทรมานเหล่าจื่อแท้ ๆ”
สวี่ซิงไม่พูดจา ได้แต่ยิ้มอย่างโง่งม คลอเคลียแนบชิดติดตัวเขาอย่างออดอ้อน