กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 179 พวกนายสองคนเรื่องนี้ยังไม่สำเร็จอีกเหรอ?
หยางผิงผิงยืนเหม่อตะลึงอยู่กับที่จนพูดไม่ออก ราวกับไม่รู้จักคนที่อยู่ตรงหน้า ทว่าขอบตากลับแดงระเรื่อขึ้นมาแล้ว
เธอมองสวี่ซิงที่กำลังอมยิ้มน้อย ๆ อยู่ด้านข้าง แล้วมองเวินสวินที่ยืนอยู่ตรงประตู ริมฝีปากสั่นเทา ชัดเจนว่าอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่กลับไม่รู้จะเริ่มพูดจากตรงไหน
เวินสวินปล่อยมือจากที่จับกระเป๋าเดินทาง ก้าวไปข้างหน้าสองก้าว ค้อมตัวลง สวมกอดหญิงชราตัวน้อยเบา ๆ เส้นเสียงสั่นเครือ “ขอโทษนะครับ อาม่า หลายปีมานี้ไม่ได้กลับมาหาท่านเลย ทำให้ท่านต้องเป็นห่วงแล้ว”
เขาอยู่ต่อหน้าเธอมักจะว่านอนสอนง่ายมากเสมอ ก้มหน้ายอมตาม เคารพรักเธอตลอดมา