เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 178 อาม่า ผมกลับมาแล้ว
ร่างกายของสวี่ซิงชะงักแข็งไปเล็กน้อย ทว่าก็ดึงสติกลับมาได้อย่างรวดเร็ว ทั้งร่างเริ่มผ่อนคลายลงตามไปด้วย มีเพียงสองแขนที่โอบกอดเขาไว้เท่านั้นที่ยิ่งกอดรัดแน่นขึ้นเรื่อย ๆ
ช่างเถอะ เขาอยากจะพูดอย่างไร ก็พูดไปอย่างนั้นแล้วกัน
ขอแค่ไม่ทิ้งเธอไว้คนเดียวแล้วแอบจากไปอีกก็พอ
เธอซุกหน้าเข้ากับอกของเขา แล้วขานรับ “อืม” เสียงเบาคำหนึ่ง
เวินสวินปวดใจจนต้องโอบกอดห่อหุ้มเธอให้แน่นขึ้นอีกนิด
-
เพราะโดนลมหนาวพัด สวี่ซิงจึงถูกเวินสวินพาตัวกลับมานั่งพักที่สถานีอยู่ครู่หนึ่ง ให้เธอกินยา รอจนร่างกายอบอุ่นขึ้นแล้วถึงได้จากไปพร้อมกับเธอ
เดิมทีเวินสวินอยากให้เธอพักผ่อนอีกสักคืนค่อยออกเดินทาง เพราะกลัวว่าเธอโดนลมหนาวแล้วจะพักผ่อนไม่เต็มที่ จนเป็นหวัดระหว่างทาง
แต่เธอยืนกรานจะกลับเมืองเยียนเฉิงทันที เวินสวินทัดทานเธอไม่ไหว ทำได้เพียงพาเธอรุดหน้าไปยังสนามบินอีกครั้ง