ตอนที่ 180 เสียงสะอื้นของเด็กสาวทั้งน้อยใจและตื่นตระหนก

ตอนที่ 180 เสียงสะอื้นของเด็กสาวทั้งน้อยใจและตื่นตระหนก

ร่างกายของเขาแข็งทื่อ นั่งอยู่บนโซฟา กระทั่งมือยังไม่รู้ว่าจะวางไว้ตรงไหน ในหัวราวกับมีระเบิดดังตูมตามไม่หยุด ระเบิดจนความคิดของเขาขาดเป็นห้วง ๆ อยู่นานสองนานไม่อาจเอ่ยคำพูดที่สมบูรณ์ออกมาได้สักประโยค มีเพียงริมฝีปากที่สั่นเทาเล็กน้อย

“อาม่า ผม...”

เขาคิดไม่ถึงว่าหยางผิงผิงจะรู้ ยิ่งคิดไม่ถึงว่าเธอจะชี้ออกมาอย่างตรงไปตรงมาเช่นนี้

หยางผิงผิงคล้ายรู้ว่าเขาอยากจะพูดอะไร จึงใช้มือที่ด้านหนาตบหลังมือของเขาเบา ๆ ก่อนจะหันไปมองทางห้องน้ำ ข้างในมีเสียงน้ำไหลซ่า ๆ แว่วออกมา

ปกติสวี่ซิงอาบน้ำจะใช้เวลาครึ่งค่อนชั่วโมง พอดีมีเวลาให้เธอได้พูดคุย